Τετάρτη, Οκτωβρίου 22, 2014

Το κατάλληλο σκεύος, στην κατάλληλη θέση.



Τελευταία υπήρξε μία πολύ σημαντική εξέλιξη στον οικιακό μου υπολογιστή.

Υπέφερε από Windows XP. Βάλαμε linux. Ή ubuntu, ή τελοσπάντων  ό, τι βάλαμε, ώστε να μη λειτουργεί ο υπολογιστής μου τόσο αυτονομημένα και με τους δικούς του χρόνους (το είχε παρακάνει), όπως επίσης και να καταφέρει (σε ένα βαθμό τουλάχιστον) να συντονιστεί με τους χρόνους του χειριστή του (εμού δηλαδή).

Περιττό να αναφερθώ στις μακρές συνεδριάσεις που χρειάστηκαν για να αποφασίσω και να δώσω την τελική έγκριση σε οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο για την παραμικρή αλλαγή στον υπολογιστή μου. Ο υπολογιστής μου, είναι απλώς μία εικόνα. Δεν είναι μηχάνημα, είναι ένα σκεύος το οποίο δεν έχει δικό του εαυτό, παρά μόνο εάν ο εαυτός του αντανακλά τον δικό μου εαυτό και επιτελεί λειτουργίες τις οποίες τον διατάσσω να κάνει.

Αυτό είναι ο υπολογιστής. Νομίζω ότι πίσω μου βρίσκεται μία ολόκληρη στρατιά ανθρώπων μεγαλωμένων περίπου την ίδια δεκαετία οι οποίοι, δυστυχώς ή ευτυχώς, έχουν ζήσει παρόμοιου τύπου μετάβαση. Που έχουν ζήσει έως τα 10 χωρίς σταθερό υπολογιστή, αλλά μετά τα 10, με κάτι οπωσδήποτε που να μοιάζει με γραφομηχανή, ή / και με σταθερό υπολογιστή. Θυμούνται ελάχιστα και το πριν.

Εγώ προσωπικά απέκτησα τον πρώτο μου υπολογιστή στα 10, δωρεά φίλου της μαμάς μου και μεταφέρω ακόμη τη μονάδα από σπίτι σε σπίτι στο οποίο μετακομίζω, με απώτερο σκοπό να την δημοπρατήσω κάποια στιγμή και να βγάλω τα απαραίτητα εκατομμύρια που θα εξασφαλίσουν σε εμένα (& τον ισχυρό συνεργάτη μου άντε) μία θέση στα μεγάλα τραπέζια μπίνγκο του Μαϊάμι ή εναλλακτικά σε έτερα μεγάλα τραπέζια καζίνο του Ατλάντικ Σίτυ. (είναι αρχαίος μακ - διαφήμιση)

Ένα από τα πράγματα που αποκτάς 20 χρόνια μετά τον πρώτο σου υπολογιστή, είναι η συναίσθηση της μετάβασης από την κατάσταση ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ στην κατάσταση ΜΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ, και κατ’ επέκταση η δυσάρεστη διαπίστωση ότι ο υπολογιστής σου, έχει και δικές του ανάγκες. Αυτή η κατάσταση, είναι περίπου τραγική. Ο υπολογιστής έχει ανάγκες να ανανεωθεί, την ώρα ακριβώς που εσένα σε πονάνε όλα, η πλάτη σου, η μέση σου, τα αυτιά σου, είναι πολύ δύσκολη παράπλευρη κατάσταση αυτή, όταν μεγαλώνεις. Ειδικά αν είσαι άπιστος, γίνεται ακόμα πιο δύσκολη, γιατί δεν μπορείς να προσευχηθείς καν στο Θεό να σε σώσει από τη μαλακία που σε έχει βρει και που επιτάσσει τέτοιες αλλαγές στον υπολογιστή σου.

Στο τέλος, βάλαμε linux, τα πράγματα λειτουργούσαν τέλεια, δεν έχω λόγια να δοξάσω & να διαφημίσω αυτό το λειτουργικό σύστημα, με έχει διευκολύνει απίστευτα στο βαθμό που επιτέλους ανοίγει ο υπολογιστής μου με κανονικούς όρους και σε ανθρώπινους χρόνους.

Με έχει μπερδέψει απίστευτα, στο βαθμό που έχω το μισό μου υπολογιστή στα windows και τον άλλο μισό, σε ένα άλλο σύστημα.

1 Comments:

Anonymous Ανώνυμος said...

Μμμμμ...

9:05 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home