Παρασκευή, Φεβρουαρίου 06, 2009

εξεταστική περίοδος

Από καθαρά γενετική σκοπιά, ποιά είναι η κατάταξη επικινδυνότητας των παρακάτω “τροφών” για τον άνθρωπο; Δικαιολογείστε την απάντηση με μία μόνο πρόταση!

α.Ανθρώπινο κρέας
β.Γενετικώς τροποποιημένη κατσίκα (για ανθεκτικότητα στον Μελιτέο πυρετό)
γ.Κλωνοποιημένο αρνάκι Ψηλορείτη
δ.Κλωνοποιημένο αρνάκι Βουλγαρίας
ε.Γενετικώς τροποποιημένη ρίγανη (για ανθεκτικότητα σε ζιζανιοκτόνα)


Δευτέρα, Φεβρουαρίου 02, 2009

Ήρθαν οι Ρώσοι νο1.



«Ήρθαν οι Ρώσοι» είναι η ατάκα που έχω ακούσει να λένε οι Μανιάτες, όταν θέλουν να πουν ότι τα κορίτσια έχουν περίοδο. Θέλω να πω ότι δεν έχω κάτι να πω πάνω σε αυτό το ζήτημα.

Όμως, με έχει κυριεύσει η επιθυμία να πω κάποια πράγματα για τους Ρώσους γιατί θορυβήθηκα λίγο που ήρθαν στην επικαιρότητα. Ήθελα να πω, ότι αυτοί όταν έρχονται, δεν έρχονται απλά: κατεβαίνουν. Το λέει και η αποκάλυψη δηλαδή.

Τρομάζω όταν θυμώνουν οι Ρώσοι με τον υπόλοιπο κόσμο. Όλοι πρέπει να τρομάζουμε. Ο μέσος Ρώσος είναι αυστηρός, ξέρει να πίνει, έχει ροζ μάγουλα και δεν παίζει όπως εμείς. Του φαινόμαστε περίεργοι. Σκέφτηκα λοιπόν ότι παρόλο που τώρα ηρέμησαν λίγο οι Ρώσοι, μπορεί και να έρθουν κανονικά κάποια στιγμή, αν νευριάσουν πολύ.

Και τώρα τι θα γίνει αν έρθει ο Ρώσος:
Πρέπει να καταλάβουμε ότι όσο ο Ρώσος κάνει πρωταθλητισμό, εμάς, μάς μαθαίνουν πώς να παίζουμε (άντε και πώς να κλέβουμε στο παιχνίδι).
Όσο ο Ρώσος κρυώνει, εμείς κάνουμε τουμπίτσες στη θάλασσα.
Την ώρα που ο Ρώσος παίζει σκάκι, εμείς παίζουμε μπίνγκο.
Ο Ρώσος δεν αστειεύεται, εμείς καμαρώνουμε που είμαστε ορθόδοξοι και ο Ρώσος είναι σε απευθείας σύνδεση με το Θεό.

Όσο λοιπόν δε μας μαζεύει κανείς, δε θα γινόμαστε και σοβαροί. Αυτό μας δείχνει ότι ως άνθρωποι, δεν παίρνουμε την αξία μας από τη στάση που επιδεικνύουμε απέναντι σε μια π
ραγματικά στερητική κατάσταση.

Θέλουμε πιο πολύ τον ήλιο, τα λουλούδια και τους έρωτες. Ούτε καν τους έρωτες τους σκόπιμους, τους κουμμουνιστικούς. Θέλουμε αυτούς που είναι επενδεδυμένοι την πρόκληση, μία πρόκληση «σκέτη» που δεν υπόσχεται τίποτα.
Ο Ρώσος δεν έμαθε έτσι. Σαν κι εμάς που μάθαμε να την πατάμε στην πρόκληση που δεν υπόσχεται τίποτα. Αυτή την πλευρά μας θεοποιούμε, αλλά καλά κάνουμε στο τέλος-τέλος, γιατί πώς να το κάνουμε; θέλει πολύ κουράγιο να αντέχεις την καμία υπόσχεση, όσο κουράγιο θέλει και το να μην μπορείς να υποσχεθείς.


Βιβλιογρ
αφία:


«Η Αποκ
άλυψη του Ιωάννη», Σεφέρης Γ., Εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1966. αμήν. http://athos.edo.gr/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=4232 (παρακαλώ ιδιαίτερη προσοχή στο χρήστη oceangr2. )

Παράρτημα: Dalaras-kali tixi (Live από το Zygos Club / Μουσική – Στίχοι: Απόστολος Καλδάρας (άσχετο, απλώς για το καλό ελληνικό τραγούδι).