Παρασκευή, Απριλίου 11, 2008

σκατοεκστρατείες.

Φέτος έχω αποφασίσει να κάνω ένα παρατεταμένο καλοκαίρι. Επειδή το καλοκαίρι είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου –απ’ ότι έχει φανεί- είπα να γίνει καλοκαίρι από τον Οκτώβριο, μέχρι τον επόμενο Οκτώβριο, που προσεύχομαι να γίνει κάτι «το επιτέλους τεράστιο», για να τελειώνει αυτή η ιστορία με τις εποχές. Παράλληλα με το τίποτα, ο άνθρωπος οφείλει να ενδιαφέρεται για κάτι. Που σημαίνει ότι για κάτι πρέπει να πρήζεις, με κάτι πρέπει να ασχολείσαι, για να μη σε θεωρούν εντελώς αμέτοχο ως προς όλα.
Είχα βρει λοιπόν τα εξής σημαντικά θέματα για να ενδιαφερθώ:
  1. το σούπερ-μάρκετ. Το σούπερ μάρκετ είναι εκπληκτικό πράγμα όταν το κάνεις κάθε μέρα. Πας εκεί, γνωρίζεσαι με τους υπαλλήλους, σε προχωρημένες καταστάσεις ρωτάς αυτόν που είναι στα κρέατα «πού είναι ο άλλος που είναι στα κρέατα? είναι σε άδεια?» κι όταν σου απαντάνε, αισθάνεσαι πολύ ωραία.
  2. το σπίτι. Το σπίτι μου το έχω αλλάξει 122 φορές. Το στριφογυρνάω γύρω-γύρω, με σκοπό την απόλυτη διάταξη των επίπλων στο χώρο. Δηλαδή, θέλω να βρεθεί η απόλυτη θέση για το κάθε έπιπλο. Που σημαίνει «το έπιπλο», να βρεθεί στην «απόλυτη» θέση του, να μπορεί να εκφράσει «την αλήθεια» του. Δηλαδή το «κρεβάτι» να είναι στην απόλυτη θέση «κρεβάτι» και η ενέργειά του να μη συγκρούεται με την αντίστοιχη της «βιβλιοθήκης», δηλ. η βιβλιοθήκη ως «έπιπλο», να μπορεί να εκφραστεί. Μέχρι στιγμής δεν το έχω πετύχει, γιατί εξακολουθώ να το αλλάζω.
  3. παράλληλες δευτερεύουσες εκστρατείες:
α. να θυμηθώ να πω στην τάδε να σταματήσει να ασχολείται με τα μαλλιά της, γιατί δεν έχει νόημα.
β. να κάνω ένα υπόμνημα σχετικά με την αοριστεία που χαρακτηρίζει τις συνθήκες διεξαγωγής του λεγόμενου “ιντερβιού” (βλέπε ακαθόριστο, επαγγελματικό, πρώτο, ραντεβού), πάντα σε συνάρτηση με το ισχύον εργασιακό καθεστώς για τους νέους.
γ. να δώσω οδηγίες στους τάδε που πάνε να ανοίξουνε βιβλία στην εφορία και τέλος,
δ. να θυμηθώ να πείσω κάποιες φίλες μου ότι διάσημος τραγουδιστής πασίγνωστου συγκροτήματος, παρουσιάζει εκπληκτική ομοιότητα με κοινό γνωστό μας. Παλεύω με αυτή την κατάσταση εδώ και μήνες. Τους το έχω αναφέρει και αυτές επιμένουν να μη διακρίνουν τα κοινά χαρακτηρισικά στις λεπτές αποχρώσεις που χαρακτηρίζουν την κινησιολογική συμπεριφορά και των 2 (του τραγουδιστή και του Θανάση).

ε.
1 κιλό ντομάτες
1 κιλό σπανάκι
½ kg χόρτα πικρά
4 αυγά ημέρας
1 κιλό πορτοκάλια
1 κιλό λεμόνια
Προπαντός, θέλω να πω ότι είναι πολύ μεγάλο πράγμα το να αισθάνεσαι αμέτοχος και ακόμα μεγαλύτερο το να δηλώνεις «ευτυχισμένος». «Ακριβώς ευτυχισμένος» δεν είσαι ποτέ, παρά μόνο όταν σε αφήνουνε επιτέλους να επιλέξεις τι σκατά θα είσαι.

σημειώσεις:το (δ) είναι η πραγματική λίστα προϊόντων που προμηθεύτηκα σήμερα. Κανονικά πρέπει να υπάρξει και μία αναφορά στις περίφημες «Καταστάσεις Μπουγάδας του Μέτερλινγκ», οι οποίες είναι και ο οδηγός κάθε λίστας (από το Getting Even του Woody Allen για να είμαστε σωστοί). Και μία παραπομπή σε ένα τραγουδάκι! a christian an anarchist slash prostitute figures out the true meaning of freedom, not... που δε θα πω από πού είναι, έτσι για το στάιλ και γιατί αυτό πρέπει να το συνεχίσεις, για να έχει νόημα. Επίσης, διαπίστωσα ότι δεν έχω ιδέα τι σημαίνει αυγά «ημέρας» και ποιά η διαφορά τους με τα υπόλοιπα αυγά.

Ετικέτες