Τρίτη, Δεκεμβρίου 13, 2005

Τεύχος 7


To Prits
ΠΡΟΤΥΠΟ ΜΗΝΙΑΙΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ


ΤΕΥΧΟΣ 7: (δήθεν έρωτας...)
- Ιστορίες Αγάπης για Κορίτσια
- Αγάπη και Βαρεμάρα: πώς να μη σώσετε τη σχέση σας από το θεριό.
- Το Φαυλοπόλιταν: Σεξ και Προσβολή της Δημοσίας Αιδούς


ΑΡΧΙΣΥΝΤΑΞΙΑ-ΕΚΔΟΣΗ-ΜΕ ΑΓΑΠΩ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΙΣΧΥΡΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ-ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ ΠΑΝΤΑ: ΚΟΥΛΕΚΤΡΑ ΗΤΣΟΥΜΑΝΗ (Kheli)
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ (δεν τρέφεται σωστά) -ΤΟΝ ΑΓΑΠΩ ΑΚΟΜΑ: ΑΡΓΥΡΗΣ ΚΑΠΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ola ta koritsia exoun ena mistiko!
ooohh-oohhhh…

Γιατί τα κορίτσια αγαπούν χαζοειδώς; Γιατί κλαίνε και φωνάζουν και γκρινιάζουν και υστεριάζουν και καλπάζουν και γίνονται ρεζίλι και κατασκοπεύουν και παζαρεύουν και αγχώνονται κι ενώ αποτριχώνονται επιμελώς, στο τέλος όλο και κάποια τρίχα έχει μείνει; Απάντηση: ΟΡΜΟΝΕΣ. Στο παρόν άρθρο θα απομονώσουμε τα βασικά χαρακτηριστικά του ερωτευμένου θηλυκού, χωρίς φυσικά να προσπαθήσουμε να δικαιολογήσουμε την κατά τα άλλα εντελώς ασυνάρτητη συμπεριφορά του.

Η Κατινιά
Η «κατινιά» είναι ένας ηθικός δείκτης, που χαρακτηρίζει κάθε άξια εκπρόσωπο του γυναικείου φύλου. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως η κατινιά αποτελεί αλλοτροπική έκφραση της αθεράπευτης περιέργειας και της παρεμβατικότητας, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ο συνδετικός κρίκος της σύγχρονης γυναίκας με τις παραδοσιακές της ρίζες. Η κατινιά είναι μια μορφή γείωσης του θηλυκού που βαριέται να αιθεροβατεί και επιλέγει να μάθει τι πλεκτάνη τής έχει στήσει «ο καλός της» πίσω από την πλάτη της, για να μην καταλάβει ότι την απατά. Συνήθως δεν υπάρχει πλεκτάνη, οπότε η διαπράξασα την κατινίστικη πράξη π.χ. της κατασκοπείας, καταλήγει ημιντροπιασμένη στο προπατζίδικο, καθότι εκεί την έχουν οδηγήσει, τα μέχρι πρότινος αδιάσειστα στοιχεία της περί της ενοχής του ανδρός της.

Η Λουστρότης
Η ερωτευμένη κοπέλα επιδίδεται σε ποικίλες δραστηριότητες λουστραρίσματος και καλλωπισμού, απαραίτητες για την επίταση της γοητείας και του μαγνητισμού της. Οι δραστηριότητες αυτές, δεν έχουν πάντα τα επιθυμητά, μετριοπαθή αποτελέσματα, έτσι πολλές φορές η νεαρά καταλήγει καρναβαλοπρεπής, εϊτίζουσα ή απλώς σούριελο, ειδικά όταν αποφασίσει ότι τελικά το κόκκινο κραγιόν της πάει πολύ. Άλλη περίπτωση αποτυχημένου λουστραρίσματος, αφορά στον καλλωπισμό της ευαίσθητης περιοχής, όπου και έχουν παρατηρηθεί τα μεγαλύτερα λάθη. Σε γενικές γραμμές, το επίπεδο της λουστρότητος εξαρτάται από το βαθμό οικειότητος που έχουν αναπτύξει τα υποκείμενα στα πλαίσια της σχέσης, καθώς και τη συνολική ροπή της κοπέλας προς τον κοκετισμό και τη μοδαρίλα.

Το «ευ-χαριεντίζεσθαι»
Μια φινετσάτη ύπαρξη, οφείλει μεν να είναι σεμνή, ακόμα περισσότερο όμως, οφείλει να φαίνεται χαριτωμένη. Παρότι πολλά κορίτσια τα τελευταία χρόνια επιλέγουν ένα πιο φιλελεύθερο προφίλ, τελικά όλες γνωρίζουμε ότι αυτό που κερδίζει τους άνδρες είναι οι ανάλαφρες και ολίγον πεταχτές κινήσεις, το χαμόγελο που δεν αφήνει να φαίνονται τα δόντια, το βλέμμα όλο χάρη που δεν υπόσχεται σε καμία περίπτωση ότι θα πάμε στο περίπτερο εμείς, να πάρουμε τσιγάρα. Το στήσιμο της χαριτωμενιάς απαιτεί σοβαρή πνευματική και υλικο-τεχνική υποδομή, κοινώς εξάσκηση, γι’αυτό καλύτερα να μην το δοκιμάσετε, ειδικά αν έχετε προ πολλού ξεφύγει από τον κόσμο του μικρού σας πόνυ.

Ο σεξουνθιασμός...
Κι αν η χαριτωμενιά δεν μπορεί να υποστηριχθεί επαρκώς από το σύνολο του γυναικείου πληθυσμού σε κατάσταση έρωτος, ο ενθουσιασμός που αφορά στο επικείμενο (ή το λίαν πρόσφατο) σεξ, είναι ο κοινός τόπος όπου συναντιούνται όλα τα καλά κορίτσια. Ο προ- ενθουσιασμός, περιλαμβάνει ποικίλες διαδικασίες, όπως την επιλογή του σωστού «κομπινεζόν» και τη γενικότερη ενασχόληση με το πεδίο του «λινζερί», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραμελείται η εξωτερική επένδυση του σώματος. Ο μετα-ενθουσιασμός, παρουσιάζει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς εκδηλώνεται στα πλαίσια της λεγόμενης «χαζοχαρουμενοπαρέας», όπου ένα σύνολο δύο ή περισσοτέρων εκπροσώπων του ροζ, σχολιάζει κακεντρεχώς τις επιδόσεις και τη στύση ενός Αθώου. Μετά ο αθώος παίρνει τηλέφωνο και ως δια μαγείας όλες μεταμορφώνονται σε κανελί κότες.

Κλείνουμε και την παρούσα μελέτη, ζητώντας συγγνώμη από τις συναδέλφους για τη μεγάλη δόση υπερβολής με την οποία γαρνίραμε το θέμα του χαζοέρωτος, όλες τα ίδια σκατά είμαστε και τελικά όλες τα ίδια σκατά μπορούμε να γίνουμε. Τέλος, παραθέτω ένα απόφθεγμα που ξεστόμισε ο ισχυρός συνεργάτης πριν από μερικούς μήνες και το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το παρόν άρθρο, αλλά μπορεί να βοηθήσει πολλούς από εσάς σε περιόδους κρίσιμης καμπής (και να σας αποτρέψει από το να σκύψετε):
“Καλύτερα αγάμητος, παρά κακογαμημένος” (μεγάλο λόγο μην πεις)

Η Αγάπη + Η Βαρεμάρα


Βαριέται ο κόσμος, βαριούνται οι ταξιτζήδες, βαριούνται και οι συνταξιούχοι, βαριούνται κι αυτοί που τα ‘χουνε. Το ζήτημα είναι απλό: δεν υπάρχει σχέση (νόμιμη) που να μην έχει υποφέρει από το μικρόβιο της βαρεμάρας και της υπερπλήξης, εκτός αν πηγαίνετε κάθε Σαββατοκύριακο για ελεύθερη πτώση στη γέφυρα της Χαλκίδας.
Η μόνη λύση στο πρόβλημα της ενδοσχεσιακής βαρεμάρας, είναι το να είστε και οι δύο τόσο βαρεμένοι από μόνοι σας, που να μην αντιλαμβάνεστε το πόσο βαριέστε όταν είστε μαζί. Και πάλι, επειδή η φύση του ανθρώπου είναι μυστήρια, υπάρχει περίπτωση να νιώθετε ότι ο άλλος σάς φταίει για τη βαρεμάρα σας και να τη χρεώνετε σ’ αυτόν, ενώ ουσιαστικά είναι δική σας και μόνο δική σας. Οι άνθρωποι είναι πολύ μαλάκες.
Ας εξετάσουμε τα αίτια της ανάπτυξης του κλίματος βαρεμάρας, καθώς και τις προτεινόμενες μεθόδους διαχείρισής της...

Αιτία 1: Ο Τόπος.

Πολλοί έχοντες «σχέση» παραπονιούνται ότι αναγκάζονται διαρκώς να συνευρίσκονται στο ίδιο μέρος, με το ίδιο φόντο, τα ίδια έπιπλα, τα ίδια διακοσμητικά στοιχεία, τους ίδιους θορύβους και την ίδια σπιτονοικοκυρά. Η μόνη λύση σ’αυτό το πρόβλημα, είναι η μετακίνηση στο πλησιέστερο γιαπί, κάτι που συνήθως κανείς δεν έχει τη διάθεση να κάνει προκειμένου να σώσει τη σχέση του.

Αιτία 2: Ο Χρόνος.

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος οδοντογιατρός. Εκτός από τα δόντια (τα οποία φθείρει ανεπανόρθωτα), ο χρόνος φθείρει θεωρητικά και τη σχέση, η οποία όταν κλείνει τους 24 μήνες, αρχίζει να περνάει κρίση. Προσωπικά θεωρώ ότι πρόκειται περί βλακώδους θεωρίας, καθώς η σχέση στην ουσία της αποτελεί μια έκφανση της κρίσης της προσωπικότητας των ατόμων που την απαρτίζουν, τα οποία ελλείψει αυτοπεποίθησης, συνδέονται μεταξύ τους για να αντέξουν το γεγονός ότι υπάρχουν. Επομένως καλύτερα οι πάσχοντες από έμμονες ιδέες περί διάρκειας, να αποδεχτούν ότι με ή χωρίς τον άλλο, ο χρόνος θα περνάει και σε κάθε περίπτωση είναι καταδικασμένοι να γεράσουν.

Αιτία 3: Η Κόπωση-Υπερκόπωση.
Το πρόσχημα της ασυμφωνίας χαρακτήρων.

Είναι δύσκολο να γνωρίζεις τα σκατά του άλλου. Είναι βαρετό το να γίνεσαι καθημερινά μάρτυρας της μαλακίας του και επίπονο το να προσπαθείς να τον πείσεις για το πόσο ζαβός είναι. Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, έχει τις αρετές του και τα ελαττώματά του. Δυστυχώς είμαστε όλοι τόσο τρομπαρισμένοι, που θεωρούμε ότι πρέπει να εξομοιωθούμε προκειμένου να επιβιώσουμε. Η κόπωση είναι αποτέλεσμα της βίωσης της διαφορετικότητας του άλλου και της μη συμπόρευσής του με τα ιδανικά και τα πιστεύω μας. Η κόπωση είναι απόρροια του εγωισμού, γι’ αυτό ποτέ δε μας ενοχλούν οι φίλοι μας, γιατί αυτούς τους δεχόμαστε έτσι όπως είναι, χωρίς να φιλοδοξούμε να τους επιδιορθώσουμε. Ούτε να τους πάμε στο βουλκανιζατέρ.

Αιτία 4: Το «δήθεν» πέρας του έρωτος...

Η μεγαλύτερη δικαιολογία των Απανταχού Αναίσθητων. Δεν μπορούμε να μιλάμε για το τέλος του έρωτος, διότι η αληθινή αγάπη φυσικά διαρκεί αιωνίως... Αυτό που δε διαρκεί αιωνίως είναι η μαλακία των ανθρώπων, επομένως παύουν να αγαπιούνται όσοι αρχικά ερωτεύτηκαν από βλακεία ή επειδή δεν είχαν τίποτα καλύτερο να κάνουν. Δικαίως θα ισχυριστεί κάποιος ότι είναι λίαν πιθανό να παρέλθει το αίσθημα της καύλας μεταξύ δύο ανθρώπων που γνωρίζονται πλέον πολύ καλά. Και εδώ, όμως, θα διαφωνήσω και θα παραπέμψω το δύσπιστο στις νεότερες μελέτες περί οργασμού, της σχολής του Κούγκιν στην Ολλανδία*, σύμφωνα με τις οποίες ο επιτυχής οργασμός εξαρτάται άμεσα από τη διαχείρηση του φόβου και του συναισθήματος, επομένως οι τελούντες την πράξη, μπορούν κάλλιστα να υποδυθούν τον πιτσαδόρο ή την αεροσυνοδό αντιστοίχως, προκειμένου να μη βαριούνται. Καλή επιτυχία, αν τα βρείτε σκούρα, απλώς ξαναπροσπαθείστε, ο καθένας σε διαφορετικό δωμάτιο.

* αλήθεια είναι. Το άκουσα στην τηλεόραση.

Αστείρευτη Σεξουαλική Ενέργεια & Φαυλότης...

Μελέτη των παρεκκλίσεων από τους συνήθεις τρόπους προσβολής της δημοσίας αιδούς.

Υποτεθείσθω ότι δύο άνθρωποι πρέπει να πηδηχτούν. Προσοχή: δεν οφείλουν να το κάνουν, απλώς πρέπει. Είναι ανάγκη. Αν βρίσκονται σπίτι τους, σχεδόν βαριούνται να το κάνουν.
Αν όμως...

Το να εκτελείς την πράξη σε δημόσιους χώρους (πάρκα, αλσύλλια, εφορίες, παγκάκια, μουσεία, εστιατόρια, τράπεζες, αρχαιολογικούς χώρους, κ.ο.κ.), δεν είναι απαραίτητα κακό, ίσα ίσα ικανοποιεί τις ηδονοβλεπτικές τάσεις των περαστικών και των λοιπών διεστραμμένων και μη, που έτυχε να τους πιάσει κόψιμο την ώρα που εσείς επιλέξατε να το κάνετε στις τουαλέτες, ή απλώς θέλησαν να βγάλουν το σκύλο βόλτα στις τρεις το ξημέρωμα. Αυτό που πρέπει να γνωρίζετε, είναι ότι η επιλογή ενός ανοιχτού χώρου για την ικανοποίηση του σεξουαλικού σας ενστίκτου, εγκυμονεί ορισμένους κινδύνους: υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να γίνετε γελοίοι.

Περίπτωση 1: Ο αδέσποτος σκύλος που δεν καταλαβαίνει.
Εσείς βρίσκεστε σε κατάσταση έξαψης κατά την οποία, αποφασίζετε ότι δεν κωλώνετε κι ότι παρόλο που βρίσκεστε στο μέσον μιας αρκετά μεγάλης δασώδους έκτασης (την οποία είναι φύσει αδύνατο να εποπτεύετε, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της πράξης), θα προχωρήσετε σε διείσδυση. Μετά από μια πρώτη, πρόχειρη εκτίμηση, πείθετε τον εαυτό σας ότι δεν υπάρχει γύρω σας ψυχή ζώσα. Με πάθος λοιπόν τα κατεβάζετε, κλπ. Την επόμενη μέρα που τηλεφωνείτε στον/στην φίλο/φίλη σας, για να υπερηφανευτείτε για το κατόρθωμά σας κι ενώ διανθίζετε την περιγραφή σας με πλήθος σταρχιδιστικών και υπερηδονιστικών αποχρώσεων, μικρές λεπτομέρειες σας έχουν ξεφύγει: δεν ήσασταν μόνοι σας. Ένας σκύλος παρατηρούσε έκθαμβος την όλη παράσταση, διερωτώμενος τι είδους ζώο είστε.
Αντιλαμβάνεστε λοιπόν, ότι τη στιγμή που εσείς περιγράφετε στο φίλο σας την κατάσταση ως ρεσιτάλ δεξιοτεχνίας και υπόδειγμα
σεξουαλικού αυθορμητισμού, η αντικειμενική συνολική εικόνα σας υπήρξε στην πραγματικότητα άκρως γελοία, εφόσον ο σκύλος βρισκόταν πίσω από την πλάτη σας την ώρα που εσείς θεωρούσατε ότι δίνατε μια άριστη περφόρμανς. Το μόνο που σας σώζει από την ντροπή στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι το να πείσετε τον εαυτό σας ότι τελικά ο σκύλος εντυπωσιάστηκε από τις ικανότητές σας, πράγμα δύσκολο, εκτός εάν είστε περίπτωση άρρωστου εγωκεντρικού.

Περίπτωση 2: Ο κύριος που ξέχασε να βάλει αξ.
Βρίσκεστε σε συνοικιακό - πλην όμως τρέντι- μπαρ και νιώθετε ακαταμάχητος, γι’ αυτό και αποφασίζετε να προτείνετε στη συνοδό σας, να σας ακολουθήσει στις ανδρικές τουαλέτες, προκειμένου να της επιδείξετε τις δυνατότητές σας στο «σύνθετο όρθιο ατομικό». Πράγματι η νεαρά ακολουθεί, φτάνετε στην τουαλέτα και με αποφασιστικότητα, την κολλάτε στην πόρτα και αρχίζετε τα δικά σας... Πάνω που αρχίζετε να νιώθετε τουλάχιστον θεός, ένας κύριος γύρω στα 40, μετρίου αναστήματος, ολίγον παχουλός, εισέρχεται στο χώρο και προσεγγίζει το νιπτήρα, που βρίσκεται ακριβώς έξω από την τουαλέτα, πίσω από την κλειστή πόρτα της οποίας, εσείς ετοιμάζεστε να κάνετε μια ωραία ζημιά.
Η συνοδός, σας έχει ήδη περικυκλώσει τη μέση με τα πόδια της, τα γόνατά σας έχουν ελαφρώς λυγίσει από το βάρος, αλλά δεν πτοείστε, θα γαμήσετε. Και για άλλη μια φορά θα περηφανευτείτε στον έρημο φίλο σας (ο οποίος πρέπει να σας χρωστάει τουλάχιστον 380€, για να υπομένει τις βλακώδεις εξιστορήσεις σας, κάθε φορά που αποφασίζετε να συνουσιαστείτε εκτός σπιτιού), για το πόσο αποτελεσματικός είστε, ακόμα και σε συνθήκες αντίξοες.
Την επόμενη μέρα, κάνετε το καθιερωμένο τηλεφώνημα και κοκορεύεστε αναλόγως. Κι όμως, για άλλη μια φορά, ο κομπασμός σας είναι τελείως αδικαιολόγητος, καθώς «το βίντεο» της βραδιάς περιλαμβάνει από τη μια εσάς να αποδεικνύετε ότι έχετε καλή αίσθηση του ρυθμού, ακόμα κι όταν η μουσική απλώς βουΐζει στ’αυτιά σας κι από την άλλη τον παχουλό κύριο να στέκεται μπροστά στον καθρέφτη (ένα μέτρο μακρύτερα από εσάς) και να σηκώνει με επιμέλεια την μπλούζα του για να ψεκάσει τις μασχάλες του με αποσμητικό-πράγμα το οποίο ξέχασε να κάνει σπίτι του και επέλεξε να το κάνει στο μπαρ, καθώς έφτασε στο ύστατο σημείο να μην αντέχει ούτε ο ίδιος την οσμή που αναδύει. Ο ίδιος κύριος παρατηρείται επίσης, να ξύνει με το νύχι τον αριστερό του άνω κυνόδοντα, στον οποίο έχει, παρ’ελπίδα, κολλήσει ένα μαρουλάκι.

Περίπτωση 3: «Καλά το πας...»
Εδώ εξετάζουμε περίπτωση αδέξιας πεολειξίας, κατά την οποία η λειτουργός έπεσε θύμα κακού timing: τόσο ο δέκτης, όσο και η επίδοξη εμανουέλ στη χώρα του «ποτέ ξανά», βρίσκονται σε αντι-κάτι φεστιβάλ που διοργανώνει σε κεντρική πλατεία διεθνής οργανισμός με δήθεν σοσιαλιστικό προφίλ, αλλά και με ποικίλα πλοκάμια. Το ζεύγος πλημμυρίζεται από ένα κύμα αισθημάτων ματαιότητας, καθώς αδυνατεί να κατανοήσει το πώς τόσοι νέοι άνθρωποι βιώνουν την ψευδαίσθηση ότι με το να παρίστανται σε μαρξιστικού τύπου εκδηλώσεις, βοηθούν τα αραπάκια (αν έχεις αρχίδια, φίλε μου, πήγαινε τώρα να τα εμβολιάσεις). Αποφασίζουν λοιπόν, να «τσεκ-ιν»(!) στο πλησιέστερο πανδοχείο, προκειμένου να εφαρμόσουν στην πράξη, την πιο σίγουρη μέθοδο αντισύλληψης - πανάκεια στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού: την πίπα.
Όλα βαίνουν καλώς, την ώρα που εισέρχονται στο δωμάτιο είναι πια σίγουροι ότι δεν καίγονται να βοηθήσουν τον τρίτο κόσμο (τουλάχιστον όχι τώρα). Ο νεαρός, έχει ήδη χαρεί πολύ, η δε νεαρά, χαίρεται που ο νεαρός έχει χαρεί και που η δουλειά της θα είναι πιο εύκολη (δεδομένης της χαράς, πάντα)... Όλα καλά λοιπόν, μέχρι που ακούγεται ο τηλεβόας.
Ασεξουαλική (συγγνώμη για το χαρακτηρισμό), λίαν πολιτικοποιημένη, κνιτο-ειδής ύπαρξη, αναλαμβάνει τον τηλεβόα και αρχίζει να διαφωτίζει το συγκεντρωμένο στη διπλανή πλατεία πλήθος, επί του ζητήματος της πλουτοκρατίας και των συνεπειών αυτής στις χώρες της κεντρικής Αφρικής (ΛΑΘΟΣ ΣΤΙΓΜΗ). Η ηχητική είναι άριστη, επομένως παρατηρείται μεγάλη δυσκολία συγκέντρωσης στην τελούσα τη διαδικασία της πεολειξίας, με αποτέλεσμα την ταυτόχρονη απόσπαση της προσοχής του δέκτη από το ζητούμενο, δηλ. την ολοκλήρωση. Η προσπάθεια είναι μάταια. Η «παπαρηγοπρέπεια», έχει καταφέρει να απαλείψει κάθε ίχνος αισθησιασμού σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων. Εσείς και το ταίρι σας απδεδειγμένα δε βοηθήσατε κανέναν.
Από τις παραπάνω περιπτώσεις αντλούμε το εξής δίδαγμα: υπάρχει κίνδυνος στο να αισθάνεστε υπερ του δέοντος σεξουαλικοί. Ναι μεν η ζωή ανταμείβει τους τολμηρούς, αυτό όμως δε σημαίνει ότι εξαφανίζει και τους ξενέρωτους. Για να είστε πάντα καλυμμένοι, χρησιμοποιείτε ωτοασπίδες και μάσκες ύπνου, απ’ αυτές που βάζουν οι Αμερικάνοι για να κοιμούνται. Και μην περηφανεύεστε στο φίλο σας. Αφήστε τον επιτέλους ήσυχο.
Ο Ανδρέας Θεοδωρόπουλος δε βάζει τίτλο στο άρθρο του, γεγονός το οποίο αποτελεί ξεκάθαρο δείγμα έλλειψης συγκροτημένης σκέψης.
(πάρ’ τα)

Καλήν εσπέραν άρχοντες και καλή αντάμωση. Η αρχισυνταξία του περιοδικού -(sic)- αποφάσισε να συνεχίσει την ελπιδοφόρα συνεργασία μας για λόγους που ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω, αλλά σίγουρα είναι κακόβουλοι. Να είναι σίγουρη η κυρία αυτή (θα την αποκαλούμε από ‘δω και πέρα η Αρχιδσύντκ) ότι η πολεμική μου θα συνεχιστεί.
Νισάφι πια με τη φλυαρία ορισμένων ανθρώπων (εκπαιδευτική παρένθεση: Νισάφι = ινδουϊστές μοναχοί του Αμαζονίου που έχουν ως απώτερο σκοπό της ζωής τους την ανακάλυψη αέναης μηχανής του γκαζόν. Άνθρωποι = σπονδυλωτά όντα τα οποία τα τελευταία 45.000 χρόνια παραμένουν υπόδουλα και νομίζουν ότι μπορούν να ελέγχουν και να διατάζουν τα γεννητικά τους όργανα. Φλυαρία, (η) = διάσημη Λετονή σοπράνο).
Νιώθω υπερήφανος που μέσω των γραπτών μου κάποιοι λογικοί άνθρωποι κατάφεραν να βγάλουν προς τα έξω τη δυσαρέσκεια που έτρεφαν για την Αρχιδσύντκ. Ενδεικτικά αναφέρω κάποια από τα πολλά γράμματα που έλαβα από εξαγριωμένους αναγνώστες:

Νίκος Σταμπίλης, 26, Αθήνα:
_καλά της τα ’πες.

Μαρία Κορωναία, 26, Αθήνα (κέντρο)
_πολύ καλά της τα ’πες.

Μαρίνος Χιώτης, 26, Αθήνα (λίγο έξω)
_Εσύ ποιός είσαι;

Χάρης Βαρθαμούρης, 26, Αθήνα (λίγο πιο έξω)
_Είμαι 26 χρονών, με προβλήματα στύσης και ζητάω συμβουλές. Επικοινωνήστε μαζί μου στο
harisbarthamouris@looseerection.cob

Σας ευχαριστώ αναγνώστες μου για την υποστήριξή σας. Περιμένω κι άλλα γράμματά σας στη διεύθυνση
theprits@yahoo.gr με την ένδειξη:
«για σένα Σάντσο αγάπη μου».

Και τώρα που χειμωνιάζει, θα σας δώσω και μια πρακτική καλοκαιρινή συνταγή. Τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουμε είναι:
1 παγοθήκη (μεγάλα παγάκια)
νερό
καφέ (νες)
ζάχαρη
γάλα (προαιρετικά)

Καταψύκτη

Προεργασία: καμία
Εργασία: βάζουμε στην παγοθήκη νερό και μια κουταλιά καφέ σε κάθε παγοθήκη (παγοθηκάκι). Προσθέτουμε λίγη ζάχαρη και γάλα αν το επιθυμούμε και το τοποθετούμε στην κατάψυξη για όση ώρα χρειαστεί. Έτσι έχουμε ένα παγοκαφέ που μπορούμε να τον πετάξουμε ανά πάσα στιγμή σ’ ένα ποτήρι με λίγο νερό και να έχουμε έτοιμο έναν ωραίο καφέ, σε λίγα μόνο λεπτά. Για πιο μυημένους (και σοβαρούς εδώ που τα λέμε), μασουλήστε κατευθείαν το παγάκι.

Το ποίημα μας αυτή την εβδομάδα λέγεται «Γιατί ?».
- Γιατί ?
- Γιατί Ρε ? Γιατί μωρέ, Γιατί ?
- Εμένα με ρώτησες ? (δύο φορές)...
Ως πού θα φτάσει αυτή η απορία ?
Μια φορά να βάλω ένα θαυμαστικό,
να παρατήσω το αναθεματισμένο το ερωτηματικό!

Και η ιστορία: δεν έχει ιστορία σήμερα, μάθατε κάτι από την εκπαιδευτική παρένθεση. Θέλω να μου στείλετε ανάλυση όμως της σημερινής και κάθε ιστορίας από ’δω και πέρα (και μη παρέκει -2η εκπαιδευτική παρένθεση: παρέ-κει = φυλή που ζει στους ουρανοξύστες της Κουνάλα-Λαμπούρ και λατρεύει το Μιχάλη Ρακιντζή ως ένα και μοναδικό Θεό.)

Ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε, ελπίζουμε να συνεχίσετε να εμπιστεύεστε εμάς για την ενημέρωσή σας, ακολουθούν διαφημίσεις.
Καλή σας τύχη!

Υ.Γ. 1: Ωιμέ, ωιμέ.
1β: αλί και τρισαλί.
1γ: αχ, βαχ.
Υ.Γ. 2: Θανάση γύρνα πίσω, το σπίτι είναι χάλια.
Υ.Γ. 3: Γιατί τα πεντοχίλιαρα δεν είναι πετσετάκια?

2 Comments:

Anonymous Ανώνυμος said...

ti malakies einai autes? to site giati uparxei kai se poia eidi zown apeu8unetai?

8:36 μ.μ.  
Blogger mondo said...

axaxaxaxaxa........ prits, δε σχολιάζω!

11:31 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home