Σάββατο, Δεκεμβρίου 17, 2005

Τεύχος 220


To Prits
Προτυπο μηνιαιο φυλλαδιο κριτικης του ερωτικοκοινωνικου γιγνεσθαι.


Ο έρωτας ως το υπ' αριθμόν 1 υποκατάστατο (για να μην ανοίξεις την τηλεόραση)

-Ααααχ! καλέ αυτό είναι ό,τι ωραιότερο έχω δει στα μάτια μου!
-Ξανά άααχ! πάρε με από δω! να πάμε σ' ένα μέρος μακρινό κι εξωτικό και με κοκοφοίνικες και άμμο πολλή και με νούφαρα και με τηγανίτες και με περικοκλάδες και με ζώα και με παπαγάλους και με γάτες και και και!
-Α! να και ο ήλιος!
-Α! να και τ' αστέρια!
-α! α! α! τι όμορφα τα λουλούδια σκέτα!
Έγινε μια έκρηξη μηδενισμού και απάθειας που οφείλεται στα πολλά διανοητικά ερεθίσματα που μου δίνει ο ισχυρός, γιατί εδώ και κάποια χρόνια κάνει το διδακτορικό του πάνω στο θέμα "εναλλακτικές μορφές ξυσίματος εναλλακτικών σημείων του σώματος (βλ. μικρό δάχτυλο αριστερού ποδιού) -με ή χωρίς αφρό". Ο μισός μου εαυτός άρχισε να καταριέται τον άλλο μισό να ασπαστεί την αναρχία (όχι αυτή, την άλλη) και να κάνει και μία τελευταία απόπειρα να την κλειδώσει στο μπάνιο να της φορέσει ροζ κορσέ. Ε, ύστερα άρχισαν να βγαίνουν λόγια δαιμονικά για τον έρωτα και μάλιστα σε μορφή άτυπου κηρύγματος. Μένει μόνο να μετανοήσω αληθινά (και να θυμηθώ να κοινωνήσω). Ο ισχυρός ακόμη ξύνεται όμως.
Γιατί παιδεύεται ο κόσμος με το ζήτημα?
Με συμπάθεια το λέμε, όλοι την έχουμε πάθει, αλλά σοβαροί άνθρωποι (εκατό χρονού), να λένε αχ ο έρωτας, αχ αχ αχ, δεν είναι σωστό, είναι κρίμα από το Θεό και άδικο. Κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά, αγόρια σαν ανάποδα γαμώτα, να στενοχωριούνται για ένα "εντάξει". "Εντάξει", αυτά είναι ρε παιδί μου... δεν έχει άλλα, αυτά είναι. Ο άνθρωπος είναι ον πολυγαμικό, προορισμένο να βιώσει την τελείωση ως μονάδα και όχι (προς Θεού) ως δυάδα, όλοι αποζητούμε την επανένταξή μας στη μήτρα, αλλά είναι ήδη πολύ αργά.
Όσες έχουν γίνει ήδη μαμάδες, μπράβο, καταλαβαίνουν αλλιώς, όσοι προορίζονται για μπαμπάδες να τους κοπούν τ' αρχίδια όσο είναι ακόμα καιρός, όσες δεν έχουν γίνει μαμάδες αλλά θέλουν, να το ξανασκεφτούν και όσοι έγιναν μπαμπάδες χωρίς να το έχουν σκεφτεί, να καταδικαστούν εις το πυρ (εντάξει υπερβάλλω). Όσοι είναι ήδη μπαμπάδες και σωστοί, είστε σίγουροι ότι δεν είστε στρατιωτικοί; Εντάξει, δεν είναι και για κλάματα, χημείες σκέτες είναι, διατίθενται και σε άλλη μορφή, αν αυτή πια πέφτει τόσο βαριά.
Και το θέτουμε το ζήτημα στο μπαμπάς-μαμά και τέτοια, γιατί αυτό είναι, τίποτα άλλο εκτός απ' αυτό που μας έφερε στη δεινή θέση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. Από αυτούς εξαρτάται η στάση μας, απ' αυτούς η θέση μας, απ' αυτούς και η αηδία μας. Αυτούς αναπαριστούμε και αυτούς πάμε να αντιγράψουμε ή να αποφύγουμε. Δεν είναι αρκετά κούφιο τελικά, όταν μπορούμε και μόνοι μας; Και επειδή ακόμα -και πιθανότατα για πολύ ακόμα- θα είμαστε καταδικασμένοι να λειτουργούμε εντός πλαισίων, πάμε και διαστρεβλώνουμε το φυσικό και το υποβαθμίζουμε στο συμβατικό, στο "για πάντα" και "μα εγώ που ένιωθα έτσι". Τι έτσι; γιατί; άσ' τη τη φύση ήσυχη και θα δεις για πότε θα κάτσεις για πάντα.
Χριστιανικό μήνυμα: κουράγιο. Βαστάτε γερά.
Δεν θα αποζημιωθεί κανείς, αν δε φροντίσει να κάνει τη δήλωση ατυχήματος εμπρόθεσμα. Και σοβαρά: η αγάπη είναι μια, καθολική και από τη φύση της να μη μοιράζεται. Όπως αγαπάς το σκυλί σου και τη γάτα σου, τόσο αγαπάς και το φίλο σου, τόσο και τ' αγόρια και τα κορίτσια (και λιγότερο μη σου πω) και το φούρναρη και τον προπατζή. Η διαφορά είναι στο πώς το εκφράζεις και πάλι δυνητικά, μπορείς να τους πηδήξεις όλους αν θες, να μη σου μείνει και η απορία. Και πάλι για να μην παρεξηγηθούμε, όλοι τα τρώμε τα σκατά, με άλλους τρόπους ο καθένας.
P.s. Για πολλά χρόνια ήμουν ερωτευμένη με το άγαλμα του Κολοκοτρώνη μπροστά στην Παλιά Βουλή. Επειδή ήταν κοντά στη γραμματεία της σχολής μου, όποτε πηγαινοερχόμουν, καθόμουν και το θαύμαζα. Ο τρόπος που έδειχνε το δρόμο μπροστά, αυτό το όραμα, αυτή η αποφασιστικότητα στο βλέμμα του, ένιωθες ότι πραγματικά ξέρει τι θέλει να κάνει ο άνθρωπος...
Δε μου μίλησε ποτέ όμως ο βλάκας.
Η εξιδανίκευση.“
(αυτοβιογραφικό άρθρο)
Κάποτε ήμουν παρα πολύ ερωτευμένη με κάποιον. Πάρα πολύ όμως. Τόσο σκεφτόμουν το πόσο ερωτευμένη ήμουν μαζί του και τόσο τον ήθελα, που στο τέλος κουραζόμουν μόνη μου και δεν τον ήθελα άλλο. Δεν ξέρω αν μπορεί κανείς να το συλλάβει αυτό: κουραζόμουν μόνη μου από το πόσο τον ήθελα και μετά δεν τον ήθελα άλλο!
Τελοσπάντων, αυτός δεν πρέπει να με ήθελε εξίσου. Μάλλον δηλαδή, γιατί έτσι κι αλλιώς όλοι γνωρίζουμε ότι όταν θέλεις κάποιον πολύ, ο κανόνας θέλει αυτόν να σε θέλει λίγο λιγότερο ή εναλλακτικά καθόλου. Αλλά τότε δεν τον θέλεις ούτε εσύ, αν έχεις τον ελάχιστο υγιή εγωισμό, οπότε είστε εντάξει.
Εγώ λοιπόν ήθελα αυτόν. Στα μάτια μου ήταν ο καλύτερος, ο τέλειος, ο μοναδικός, το σούπερ-αγόρι, ο άπιαστος, ο πιο σκερτσόζος, ο πιο ελαστικός, ο πιο έξυπνος, ο πιο όμορφος, ο πιο ευγενικός, ο ιδανικός. Οι άλλοι τον έβλεπαν ατελή και βλάκα. Τι ήξεραν οι άλλοι όμως, οι άλλοι ήταν χαζοί. Αυτό το αίσθημα της πλήρους εξιδανίκευσης, μου κράτησε για ένα ικανό διάτημα. Τόσο ικανό, που οι φίλοι μου άρχισαν να ανησυχούν ότι μου είχε ανέβει σε επικίνδυνο βαθμό η μυωπία. Η αλήθεια ήταν ότι όχι απλώς μου είχε ανέβει, ήταν σα να έχω πάρει κάτι, τα έβλεπα όλα παραμορφωμένα. Πανέμορφα.
Τι είδους χημικό είναι αυτό που μας κάνει να βλέπουμε τον άλλον τέλειο; να είμαστε σίγουροι ότι είναι ο σωστός, ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο απ’ αυτόν; εγώ έχω παρουσιάσει 3 φορές τα συγκεκριμένα συμπτώματα και κάθε φορά είναι τα ίδια. Εντάξει, όχι ακριβώς ίδια, αλλά παρόμοια. Την πρώτη φορά ήταν δύσκολα. Τη δεύτερη, κάπως δύσκολα. Την τρίτη, άρχισα να απορώ με τον εαυτό μου. Διότι βρίσκοντας τον τρίτο ιδανικό, ακυρώνεις τους 2 προηγούμενους και υπόσχεσαι στον εαυτό σου άλλους 10. Εκεί αρχίζεις να αναρωτιέσαι μήπως λες βλακείες.
Μπορεί να αποφύγει ο άνθρωπος την εξιδανίκευση στον έρωτα; Όχι. Υπάρχουν δύο συνήθεις μορφές εξιδανίκευσης: η εξιδανίκευση του άλλου και η εξιδανίκευση της ίδιας της σχέσης. Εξιδανικεύεις τον άλλον όταν τον βλέπεις Θεό, τη στιγμή που είναι ένα κοινός ηλίθιος. Εξιδανικεύεις τη σχέση σας, όταν νομίζεις ότι είστε φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον, τη στιγμή που είστε και οι δύο φτιαγμένοι για τα μπάζα. Όλα αυτά, μέσα στη δίνη του ενθουσιασμού, δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτά, οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι ο όποιος έρωτας, δεν είναι παρά μία πλάνη, η οποία κιόλας αφορά συνήθως μόνο το ένα από τα δύο υποκείμενα, ούτε καν και τα δύο μαζί. Έτσι καταλήγουμε σε μία κατάσταση που θέλει τον έναν από τους δύο να είναι ενθουσιασμένος με το ιδανικό τίποτα.
Πολύ ευχάριστα και πολύ χρήσιμα όλα αυτά.
Πώς θα καταλάβετε όμως ότι έχετε εξιδανικεύσει κάποιον ή αλλιώς ότι «έχετε πέσει στη λούμπα»: θα το καταλάβετε αν πιάνετε τον εαυτό σας να χρησιμοποιεί συχνά την έκφραση «μετά απ’ αυτόν το χάος». Ναι, αυτή είναι η έκφραση και το χάος είναι το γνωστό σε όλους χάος. Μην ανησυχείτε όμως, γιατί τέτοια βαρύγδουπα τα λένε μόνο κάτι τύποι που τους λένε «απόλυτους» και που οι φίλοι τους τούς βαριούνται όταν είναι ερωτευμένοι, γιατί τους θεωρούν υπέρ του δέοντος δραματικούς. Και μετά τους μαλώνουν και τους υπενθυμίζουν ότι ο έρωτας δεν είναι εμμονή, αλλά λουλούδια και πεταλούδες.
Ο έρωτας είναι το χάος κι εγώ δεν είμαι λουλούδι.



Από τον Ανδρέα Σαντσίδη.
Αφού απ’ ότι έχω καταλάβει το περιοδικό απευθύνεται κυρίως σε κοινό γένους θηλυκού, ετοίμασα και παρουσιάζω για τις μικρές μας φίλες ένα test Γονιμότητας-Διαθεσιμότητας.

1. Γνωρίζετε ένα γοητευτικό άντρα και μετά από μία πολύ ευχάριστη συζήτηση 15 λεπτών, του λέτε: «πάρε το τηλέφωνό μου να με πάρεις να βγούμε για κανά ποτό κάποια στιγμή»

Αυτός απαντάει: «να σε πάρω να βγούμε για ποτό, αν αυτό μας οδηγήσει στο κρεβάτι μετά». Εσείς σκέφτεστε: (άλλο τι λέτε)

a. Ποιο ποτό. Ξέσκισέ με τώρα!
b. Σωστός... Μετά το ποτό θα με έχει.
c. Καθίκι! Μετά το ποτό θα με έχει.
d. Τι μαλάκας. Καλύτερα να μίλαγα στο φαλάκρα.

2. Μαθαίνετε ότι ο πρώην φίλος σας που δεν έχει 2 εβδομάδες που χωρίσατε άρχισε να πηδιέται με μία κοινή γνωστή σας. Σκέφτεστε:

b. Χαίρομαι που προχωράμε μπροστά, αλλά ήταν ανάγκη τόσο γρήγορα και με την Έλσα;
d. Ρε παλιοπούστη, σου γαμώ το κεφάλι, παλιοαδερφάρα που δε σου σηκώνεται.
a. Ωραία, ώρα να γαμηθούμε.
c. Όλα τα παραπάνω.

3. Γνωρίζετε έναν πολύ γοητευτικό άντρα από το παρελθόν που πάντα είχατε απωθημένο, τη στιγμή που όμως έχετε μία σχετικά καλή & υγιή σχέση. Σας φλερτάρει έντονα. Τι κάνετε;

a. Ας πάει και το παλιάμπελο. Πάμε σπίτι σου.
c. Του ψήνω το ψάρι στα χείλια με νάζια και κουνήματα αλλά τελικά δεν του κάθομαι.
d. Δείχνω από την αρχή, παρόλο που είμαι θετική και πρόσχαρη, ότι δεν ενδιαφέρομαι.
a. Ποτέ δε θα διέπραττα μοιχεία. Καλά τι σόι τεστ είναι αυτό?

4. Καθώς χορεύετε σε ένα club με κάποιον τύπο που σας αρέσει, αυτός σας αρπάζει από τη μέση και κουνάει το κορμί του αισθησιακά κολλώντας το πάνω στο δικό σας. Εσείς?
a. Του αρπάζετε κι εσείς το χέρι και του το βάζετε στο κωλομέρι σας για να αρχίσει επιτέλους η κατάσταση να ανάβει.
c. Σας αρέσει. Συνεχίζετε να χορεύετε.
b. Ξαφνιάζεστε. Χαλαρώνετε αλλά συνεχίζετε να χορεύετε.
d. Του πετάτε το ποτό στο κεφάλι, του ρίχνετε έναν σκάμπιλο και γυρίζετε στο τραπέζι να καπνίσετε ένα τσιγάρο.

5. Επιτέλους τον καταφέρνετε, ζείτε στα ουράνια για κανά-δυο μήνες, αλλά αρχίζει η κατηφόρα από τη μεριά του. Εσείς:
a. Πάτε αμέσως και πηδιέστε με άλλον για να καταλάβει τι χάνει ακόμα κι αν δεν το μάθει. Κι αυτός ο dj με κοίταζε πολύ σεξουαλικά. Αχ.
b. Ενοχλείστε, αλλά δεν το δείχνετε και προσπαθείτε να γίνετε πιο ενδιαφέρουσα για να αναζωπυρωθεί το πάθος.
c. Δε με απασχολεί. Αν ξέφτισε τόσο γρήγορα, μάλλον δεν άξιζε.
d. Γιατί Θεέ μου? Θα κάνω ό, τι θέλει! Μη μ’ αφήσεις σε παρακαλώ. Τι θα κάνω μόνη μου...

6. Προτιμάτε:

b. τους σοβαρούς άντρες με αρρενωπότητα & εμφάνιση. Να νιώθω επιτέλους γυναίκα.
c. τους καραγκιόζηδες με περιεχόμενο. Κι ας ξεπαγιάζω το χειμώνα στο παπάκι του.
d. μόνο τον εκλεκτό. Αχ να εξαφανίζονταν όλα τα καθίκια & να έμενε μόνο αυτός.
a. όλα τα παραπάνω. Προτιμώ τους άντρες γενικά.

7. Θα χαρακτηρίζατε ως «μία όμορφη στιγμή με το σύντροφό μου»:

b. Μία βραδιά στο σπίτι να μαγειρεύουμε λαζάνια, χοιρινά κομματάκια σε σάλτσα κάρυ, καλό κρασί και να δούμε το notting hill για 23η φορά.
c. Μία τριήμερη εκδρομή στη Β. Ελλάδα με το αυτοκίνητο. Θα διανυκτερεύουμε όπου βρούμε & θα ξεχάσουμε για λίγο τις μαλακίες.
a. Τον οργασμό.
d. Το γάμο μας. Θυμάσαι αγάπη μου?

8. Με ποιο από τα παρακάτω ζώα θα παρομοιάζατε τον εαυτό σας:

b. ένα όμορφο σκυλάκι. Τι χαριτωμένο!
c. μία γάτα. Ναζιάρα κι αλλοπρόσαλλη.
d. Σκαντζόχοιρο.
a. Πεταλουδίτσα, κουνελάκι, άλογο, αλεπού, χιμπαντζής και φώκια. Είναι όλα τόσο όμορφα.

Αν έχετε περισσότερα Α: το τηλέφωνό μου θα το πάρετε από τη διεύθυνση του περιοδικού. Τηλεφωνείστε μου αμέσως. Δεν προλαβαίνουμε.
Αν έχετε περισσότερα Β: Είστε η γυναίκα που προτιμάνε οι περισσότεροι άντρες για να παντρευτούνε επιτέλους. Αφήστε το τηλέφωνό σας στην Αρχιδσυντκ & θα σας τηλεφωνήσω εγώ άμα είναι.
Αν έχετε περισσότερα Γ: Σε πάω. Ξέρεις να χειρίζεσαι έναν άντρα. Θέλεις την περιπέτεια, την ανακατωσούρα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε γνωρίζεις τα όρια. Θα βγούμε αύριο?
Αν έχεις περισσότερα Δ: Σου δίνω τα εξής τηλέφωνα: 210-6432111 Σύλλογος στήριξης Γυναικών, 210-4582763 Χριστιανική Κοινότητα Αθηνών, 210-2716510 Σύλλογος Φίλων Πουλιών.

A S/S (Steven Stefanopoulos) production, in association with “The Prits”:
the DVD Dinner
Evil Bed (σπλάτερ)
Εάν φοβόσασταν όταν ήσασταν μικροί να κοιτάξετε είτε κάτω από το κρεβάτι σας, είτε κάτω από το φόρεμα του γείτονα, ο μεγαλύτερος εφιάλτης σας, μόλις γυρίστηκε σε ταινία. Ένας πιτσιρικάς, με το όνομα Χάρι Ντε Λα Πότερ, εύχεται σε ένα πεφταστέρι να αποκτήσει ένα ιπτάμενο κρεβάτι, για να πηγαίνει βόλτα με τη φιλενάδα του, την Τζίντζερ Μπελ. Μόνο που αυτό που απέκτησε, δεν είχε μόνο την ιδιότητα να πετάει, αλλά και να σκοτώνει βάναυσα, χωρίς οίκτο και φραγμούς. Η νύστα μεγαλώνει, και ο Χάρι θα πρέπει να αντιμετωπίσει για πρώτη φορά στη ζωή του, τους εφιάλτες του, έστω και αν αυτοί αποτελούνται από ημίγυμνες μαροκινές αμαζόνες. Τέρμα τα ψέματα, τέρμα οι υπεκφυγές, τέρμα η ακρίβεια, δοκάρι και γκολ, γκολ στα κέρδη, και ζήτω το προφιτερόλ. Αν και μεξικάνικης παραγωγής, δε θα έχετε πρόβλημα στους διαλόγους, καθώς ζήτημα αν υπάρχουν πέντε σε όλο το έργο. Καθίστε αναπαυτικά και κελαηδήστε. Θα είναι η προτελευταία φορά.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/ 10

2 Comments:

Blogger Kyrios Elefantas said...

γιατί δεν κάνουμε παρέα εμείς?

προτέινω gonzo βραδιές το επιτελείο του πρίτς , η νίτσα και εγώ , νομίζω θα είμαστε πολύ καλό τήμ

3:23 π.μ.  
Blogger egokounoupis said...

να γιατί δεν κάνουμε παρέα εμείς:
γιατί "εμείς" δεν ξέρουμε ΠόΤΕ έβαλες το σχόλιο, ΠόΤΕ το απαντήσαμε και πότε θα σε ξαναδούμε μπροστά μας γενικώς. Γι' αυτό δεν κάνουμε παρέα, αλλά εξακολουθούμε να θέλουμε να κάνουμε.

αγάπη+λουλούδια (όπως υπογράφει και ισχυρός, στα μέιλ του)

9:40 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home