Σάββατο, Δεκεμβρίου 17, 2005

Τεύχος 18

To Prits

ΠΡΟΤΥΠΟ ΜΗΝΙΑΙΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ


Τεύχος 18: ο ταχυδακτυλουργός.

Η Γυάλινη Σφαίρα

Είναι μαγεία, είναι σύννεφο?

Εσείς είστε βλάκας?



Τι είναι επιτέλους?


Όλα τα άρθρα σε αυτό το τέυχος θα αρχίζουν με τη φράση «ουκ ολίγες φορές». Είναι όρος αυτό. Υπάρχει λόγος, σοβαρός (που είμαι ωραίος).

Ο Λίο Κτα υπήρξε ίσως η σπανιότερη μορφή φιλοσόφου της Άπω Ανατολής. Στα νεανικά του χρόνια και για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα, έκανε υπασπιστής του Λάο Τσουδεθέλωσουείπαρεαρχίδι, αλλά γρήγορα τα παράτησε, γιατί κατάλαβε ότι ο πατέρας του τον είχε σπρώξει σε αυτή την επιλογή, κάνοντάς του μάλιστα και μία μεγάλη μελανιά στην αριστερή ωμοπλάτη. Παράτησε λοιπόν την καριέρα του στο στρατό και αφού περιπλανήθηκε για επτά περίπου χρόνια στα χωριά της νοτιοανατολικής Κίνας φορώντας μαντήλι μαύρο, αποφάσισε να καταλύσει σ’ ένα μυτερό βράχο και να το φιλοσοφήσει έως ότου καταφέρει να βολέψει τον κώλο του. Οι λιγοστές πληροφορίες που έχουμε στη διάθεσή μας σχετικά με τη ζωή και τη δράση του, προέρχονται από τις μαρτυρίες κατοίκων των γύρω οικισμών, οι οποίοι – Κινέζοι όντες – κατείχαν από τότε την τέχνη της στενογραφίας και όχι μόνο. Εδώ παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα της διδασκαλίας του πάνω στο θέμα της γενετήσιας ορμής, το οποίο, καθώς φαίνεται, τον απασχολούσε ιδιαίτερα, κυρίως τις ώρες του δειλινού:

«Ουκ ολίγες φορές κοιτάμε το Θεό να κάνει κατακόρυφο. Το πότε ακριβώς, συνήθως μας διαφεύγει, αλλιώς θα ήμασταν σε θέση να βγάζουμε πάρα πολλά χρήματα, χωρίς να χρειάζεται να συναναστρεφόμαστε κανέναν άλλον, εκτός από τον άλλο(ν) μας εαυτό. Υποτίθεται ότι το πόστο του Θεού είναι να είναι παντού, να «είναι» γενικώς, σε τέτοιο βαθμό που να μη μας αφήνει ησύχους ούτε στην τουαλέτα. Υπάρχουν όμως ορισμένες στιγμές στη ζωή, όταν η παρουσία του Θεού (του όποιου, δε θα τσακωθούμε τώρα), είναι ιδιαιτέρως έντονη κι αν σου κάτσει, σου έκατσε και μετά δεν το ξεχνάς και έκτοτε παραμένεις ένας κοινός εξιδανικευτής ηλίθιος, που νομίζει ότι τα είδε όλα και δεν μπορεί να πάει πουθενά παρακάτω. Το χειρότερο είναι ότι πιθανότατα έχεις απόλυτο δίκιο.

Έπεται η εξιδανίκευση των διαφόρων κατά τα άλλα κοινών και βλακωδέστατων καταστάσεων της ζωής, την αισθητηριακή συνάντηση με το υπερόν? Ιδού ένα τεράστιο ερώτημα. Διότι τι σκατά, γιατί να θεωρούμε ορισμένες αηδίες σε αυτήν τη ζωή, ως τέλειες αηδίες, αυτό σημαίνει ότι αν μη τι άλλο, βρισκόμαστε σε επαφή με το σπέρμα της τελειότητος που φέρουμε εντός μας, ως κατά τα άλλα εντελώς ατελή όντα. Ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης, όταν ο άνθρωπος, αθώος ων, συναντά τη μέγιστη ηδονή, είναι σύνηθες να εξιδανικεύει το πρόσωπο με το οποίο συνευρέθηκε, θεωρώντας το αναντικατάστατο και μοναδικό, ακριβώς επειδή δεν είχε το θάρρος να συνευρεθεί με πολλά άτομα ταυτοχρόνως, έτσι ώστε να γλιτώσει τουλάχιστον το ζυγό της μονομανίας. Κατά τα άλλα, η ηδονή υπόσχεται το μεγαλύτερο τίποτα. Η δε επίδρασή της, θεωρείται αναπόφευκτη, ειδικά αν δε φοράτε κάλτσες κατά τη διάρκεια της πράξης.»

Το συγκεκριμένο απόσπασμα, είναι άκρως ενδεικτικό της φιλοσοφίας του Κτα και κατάφερε να αποτελέσει το μήλον της έριδος μεταξύ επιφανών κατόχων της έδρας της Οντολογικής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης κι αυτό διότι πολλοί εξ’ αυτών, θεώρησαν ότι ο τύπος αποκλείεται να μην είχε ταξιδέψει στην Ευρώπη, ακόμα κι αν είχε ληγμένη βίζα, γιατί αυτά που λέει, είναι απόρροια της φροϋδικής θεώρησης. Άρα πώς τα λέει; πώς είναι σε θέση να πραγματεύεται καν την ιδέα της εξιδανίκευσης τόσους αιώνες πριν; Προφανώς, κάτι πήγαινε θεόστραβα.

Μιλώντας για εξιδανίκευση, μια ιδέα που καλά καλά, ούτε ο Φρόυντ δεν είχε καταφέρει να εισαγάγει στο πλαίσιο της φιλοσοφικής σκέψης ομοιόμορφα, ο Κτα εγείρε ένα μέγιστο προβληματισμό στους δυτικούς ακαδημαϊκούς κύκλους. Κανένας δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η κινεζική διανόηση ήταν τόσο μπροστά και ότι η δυτική έπετο και έρπετο, τρώγοντας όλο το καυσαέριο από την εξάτμιση. Κι όμως, τα πράγματα ήταν για μία ακόμη φορά «κατάτι» απλούστερα: ο κινέζος απλώς είχε δει μια βλαχάρα με μεγάλα βυζιά. Ο δυτικός, ακόμη έψαχνε το πουλί του.


Ως γνωστόν, ως περιοδικό και ως άνθρωποι, ενθαρρύνουμε τους αναγνώστες μας να προβληματιστούν πάνω στην πορεία του κόσμου. Μερικοί προβληματίστηκαν (με τον τρόπο του ο καθένας) και μας απέστειλαν το παρακάτω κείμενο. Πέρσι. Αλλά επειδή εμείς είμαστε ελαφρώς ανοργάνωτα παιδιά, το δημοσιεύουμε φέτος. Τώρα ωρίμασε ο χρόνος.

ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ

ΜΕΛΕΤΗ

ΠΕΡΙ ΠΟΡΔΗΣ

Τι εστί πορδή;

Ιδού εν λίαν σοβαρόν αντικείμενον ιδιαιτέρου προβληματισμού το οποίον χρήζει προσεκτικής μελέτης.

Προκειμένου να λύσω τον άκρως ενδιαφέροντα αυτόν προβληματισμόν, ανέτρεξα εις το Μέγα Ελληνικόν Λεξικόν του Βυζαντίου (έκδοσις 1881) εις το οποίον ανεύρον τους εξής ορισμούς: «Πορδή είναι ο μετά κρότου εξερχόμενος του αφεδρώνος άνεμος» εκ του ρήματος πέρδομαι (μέλλων: περδήσομαι, παρακ.: πέπορδα). Επίσης η κοινή ονομασία του ρήματος πέρδομαι είναι «κλάνω», ή «κλάζω» ήτοι «κάνω κλαγγήν, βροντώ καθώς τα πτερά των πετώντων ορνέων ή η κόρδα του τόξου».

Οι λίαν περιεκτικοί ούτοι ορισμοί, έχουν ανάγκην αναλύσεως και ερμηνείας.

Δεν είναι τυχαίος ο παραλληλισμός πορδής και ανέμου. Όπως οι άνεμοι αναλόγως της εντάσεως, της διευθύνσεως κλπ, αποκτούν ιδιαιτέρας ιδιότητας και ονομασίας, ούτω και αι πορδαί, αναλόγως της εντάσεως, της ηχηρότητας, της πλαστικότητας, της μουσικότητας, της διάρκειας και άλλων ιδιαζόντων χαρακτηριστικών, διαιρούνται εις τέσσερας βασικάς κατηγορίας:

1. Η «Βόρεια» ή <Βαρδάρειος πορδή>: προσομοιάζουσα προς βόρειον άνεμον, εκδηλώνεται μετά μεγίστου κρότου, βροντερή, βορβορώδης, μπουμπουνιστή ως κεραυνός του Διός: Μπρρρρρρρρρρ...

2. Η «Νότια» ή <ζούφια>: ήπια, αχνή, υπόκωφος, λεπτεπίλεπτος, ως αύρα της θαλάσσης: Φφσσσσστ...

3. Η «Δυτική»: μπιρμπιλωτή, κροταλίζουσα, πιτσικάτη, κατά ριπάς «κομπολογάτη»: Πρ πρ πρ...

4. Η «Ανατολική»: παραπονιάρικη, μακρόσυρτη ως τούρκικος αμανές, συρρίτουσα ως πίπιζα ή ζουρνάς: Βζζζζζζιιιιιιιιιτ...

Όλα αυτά τα ηχοχρώματα και αι εκφραστικαί ποικιλίαι της, ώθησαν τους ερευνητάς να της δώσουν ανθρωπομορφικήν υπόστασιν και να αποκαλέσουν την πορδήν «απεγνωσμένη προσπάθεια του κώλου προς ομιλίαν»

Θα πρέπει εδώ να γίνει αναφορά εις δύο ιδιαιτέρας μορφάς πορδής. Η μια είναι γνωστή ως <ούριος άνεμος>, είναι η εξερχόμενη ταυτόχρονα με την ούρησιν και η δεύτερη είναι η εκπορθητική, η εξερχόμενη κατά την προσπάθειαν εκπόρθησης δυσχερώς διανοιγομένων αντικειμένων και λοιπών ζόρικων περιπτώσεων. Μια τρίτη μορφή, η υγρά πορδή (πράγματι ιατρικός όρος) είναι εκείνη ήτις διαφεύγει εκ του αφεδρώνος εκ παραδρομής ή εκ κακού υπολογισμού συνοδευομένη υπό υγρών λυμάτων. Ούτως εχόντων των πραγμάτων η συζήτηση περί Ανέμων και Υδάτων λαμβάνει ουσιαστικήν τροπήν.

Από αρχαιοτάτων χρόνων η πορδή είχεν απασχολήσει την ανθρωπίνην διανόησιν. Η αρχαία ρήσις «έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν» παρέμεινεν μέχρι σήμερον και δεν αφορά μόνον τους καταγομένους από την πόλιν των Κλαζομενών, ή οποία ειρήσθω εν παρόδω ιδρύθη υπό του Κολοφώντος (λεξικό Ελευθερουδάκη)...

Σύμφωνα με την Ευαγγελικήν Γραφήν, ο Ιησούς κλάσας τους πέντε άρτους έκαμνε την πρώτην κλωνοποίησην με αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των άρτων. Την ιδιαιτερότητα αυτήν σεβόμενη η κυρά Συραγώ εκ Μηλέων Πηλίου, κάθε φορά που ο ιερεύς αναφέρεται στο γεγονός αυτό, κάνει τρεις φορές ευλαβώς τον σταυρό της αναφωνούσα: «την πορδίτσα σ’ Χριστέ μ’ προσκυνώ».

Μεγάλη είναι η συμβολή της πορδής εις την κοινωνικήν καταξίωσην. Είναι γνωστόν το ρήμα το δηλωτικόν του πέρδεσθαι (η σοβαρότης του κειμένου και η αξιοπρέπειά μου δε μου επιτρέπουν να το χρησιμοποιήσω). Παράγωγα του ρήματος αυτού είναι αι λέξεις: Κλάσις, Κλασικός, Κλάσμα κ.ο.κ. Είναι γνωστόν ότι οι άνθρωποι ανάλογα με την ποιότητα της κ λ α γ γ ή ς του αφεδρώνος των, κατατάσσονται εις κλάσεις Α, Β, Γ κλπ και λαμβάνουν αναλόγους θέσεις εις θέατρα, αεροπλάνα, κλπ. Η επιλογή γίνεται υπό εξειδικευμένων πορδολόγων με εξαιρετικώς ευαίσθητα ηχοληπτικά μηχανήματα τα οποία καταγράφουν τις απαραίτητες ηχοχρωματικές και μουσικές λεπτομέρειες του «ανέμου» των δια την αδιάβλητον επιλογήν. Οπωσδήποτε λαμβάνονται υπ’ όψιν και αιοσφρητικαί ιδιαιτερότητες. Εκ των ατόμων της Α κλάσεως, γίνεται έτι περαιτέρω επιλογή και αυτών των οποίων η πορδή ακούγεται ευγενικά, γλυκά, απαλά, με τον ήχο <ββιιιπ...> κατατάσσονται εις τους VIP και τυγχάνουνπρονομιακής μεταχειρίσεως. Ούτω γινεται έτι επικαιρότερον το παλαιόν ρητόν: «Οία η πορδή τοιάδε και η ψυχή». Κατόπιν όλων αυτών δεν απαιτείται πλέον η σύνταξη μετά συγχωρήσεως (κοινώς «με το συμπάθειο») η ερώτηση «έχετε κλάση;» από τον φόβο ακουστικού συνειρμού με την ερώτηση «έχετε κλάσει;», αφού για να έχεις κλάση πλέον, πρέπει προηγουμένως να έχεις κλάσει...

Την καταξίωσιν της Πορδής εις το κοινωνικόν γίγνεθαι, αποδεικνύει και το γεγονός ότι από μακρού, εις τας επισήμους συναλλαγάς του κράτους, αι αιτήσεις γίνονται επί ημικλάστου χάρτου. Το έτερον ήμισυ μη πεπορδισμένου χάρτου διατηρείται εν εφεδρία δια την συμπληρωματικήν πόρδισιν κατά την ενδεχόμενην απόρριψιν της αιτήσεως με την γνωστήν πορδόηχον εκφoράν: πριτς

Κατά τη Βυζαντινήν περίοδον, επίζηλος ήταν ο τίτλος του Παρακειμωμένου ή Κλανορρούφα.

Τέλος εις την σημερινήν εποχήν της ταχύτητος, ο χρόνος δε μετράται πλέον εις δευτερόλεπτα, αλλά εις κλάσματα του δευτερολέπτου και είναι γνωστόν ότι ο ορισμός κλάσμα του sec είναι ηχοποίητος, συνοδεύεται υπό οριζοντίου χειρονομίας της ημικλάστου εις τον αγκώνα δεξιάς χειρός με εσφιγμένην την γροθιάν και ισοδυναμεί χρονικώς με τον χρόνον μονήρους πιτσικάτου εξαερισμού: κλατς!

Ένας προβληματισμός ο οποίος δεν έχει ακόμα λυθεί είναι αυτός του χρώματος της πορδής. Μετά από εμπεριστατωμένη ιατροδικαστικήν μελέτην του θέματος, έγκριτος και βαθυστόχαστος Εισαγγελεύς απεφάνθη ότι το χρώμα πρέπει να είναι κίτρινο. Η βιβλιογραφία της μελέτης αυτής, αυτή τη στιγμή μας διαφεύγει,αλλά οπωσδήποτε το χρώμα δεν μπορεί να είναι ερυθρόν, διότι εις την περίπτωσιν αυτήν θα ήτο δυνατή η βαφή κατά το Πάσχα ωών και ως γνωστόν «με τις πορδές δε βάφονται αυγά!». Εις επίρρωσιν της απόψεως αυτής έρχεται και το γεγονός ότι ο Διάβολος κατετροπώθη όταν διετείνατο ότι μπορεί να κάνει τα πάντα και ο αντίπαλός του πορδισθείς του εζήτησεν: «αν μπορείς βάψ’ την πράσινη!»

Εις μίαν μελέτην την οποίαν είχα κάνει κατά τη διάρκεια της βασικής μου εκπαιδεύσεως εις τους σρατωτικούς θαλάμους, είχα αναπτύξει τη χρησιμότητα της πορδής στην πολεμικήν ικανότητα των στρατιωτών, καθώς και την βελτίωσιν της πολεμικής τακτικής. Προς τον σκοπόν αυτόν αποσκοπούσε άλλωστε και ο καθημερινός σιτισμός με πορδογόνα σιτηρέσια όπως όσπρια, κρόμμυα κλπ. Την μελέτην αυτή υπέκλεψαν αι μυστικαί δυνάμεις των φονταμενταλιστών αι οποίαι δολίως έπεισαν τους Αμερικανούς να ρίψουν στο Αφγανιστάν, με το πρόσχημα της ανθρωπιστικής βοήθειας, κονσέρβας με το κατ’ εξοχήν πορδοπαραγωγικόν όσπριον, τους φασιόλους. Στόχος ήταν να «ενεργοποιηθούν» οι μαχηταί Ταλιμβανισταί και ο αρχηγός τους «Προσγειωμένος Φασιόλος» (Bean Landed). Με βάσιν την ανωτέρω μελέτην, έχει επιτευχθεί με ειδική επεξεργασία η εκμετάλλευση της τρομερής ενεργειακής δύναμης της Πορδής. Ούτω έχει αποφασισθεί, με μια βελτιωμένη μορφή «Βασιλικής Κλανιόλας» να συλλέγονται τα αέρια όλων των πολιτών, τα οποία θα διοχετεύονται σε ειδικά διυλιστήρια από τα οποία θα παρέχεται το μεταλλαγμένο αέριο για την κίνηση αυτοκινήτων, λειτουργία καυστήρων κεντρικής θέρμανσης κλπ. Ήδη, όλες οι πόλεις της Ελλάδος έχουν ανασκαφεί για να περάσουν οι σωλήνες του «φυσικού αερίου» αυτού.

Η πρόοδος της βιοτεχνολογίας έχει επηρεάσει δραματικά και την εξέλιξιν της Πορδής. Ήδη έχει επιτευχθεί με την λήψιν ορισμένων ουσιών υπό μορφήν χαπιών, η δυνατότητα να αλλάσσει η οσμή της πορδής σε ευχάριστον άρωμα λεβάντας, γιασεμιού, perfume d’ amour, Dior κλπ. Αι κυρίαι δύνανται πλέον να παραγγέλουν το προσωπικόν πορδικόν άρωμα κατά περίπτωσιν ανάλογα με τα φυσιογνωμικά των χαρακτηριστικά, με την ένδυσιν, τας απαιτήσεις του συντρόφου κλπ. Ιδιαίτεραι κοινωνικαί ομάδες είναι δυνατόν να μεταβάλλουν το βιολογικό τους άνεμον αναλόγως των περιστάσεων. Ούτω επί παραδείγματι, Επίσκοποι, Ιερείς και γενικώς Ιερωμένοι, μετατρέπουν τον εξαερισμόν των εις λιβανωτόν, θυμίαμα κοκ.

Ουχ ήττον όμως υπάρχει και η κακή πλευρά της προόδου της βιοτεχνολογίας. Είναι δυνατόν άτομα μιθριδατισμένα και εξοικειωμένα στη δική τους πορδή, να επιτυγχάνουν μετάλλαξη και να μεταβάλλεται η πορδή σε άοσμο βιολογικό τοξικό αέριο, χωρίς οι ίδιοι να κινδυνεύουν. Είναι ορατός ο τρομερός κίνδυνος. Με μία πορδή είναι δυνατόν να γίνει Αρμαγεδδών. Να γιατί στην Αμερική πλέον όλοι κυκλοφορούν με αντιασφυξιογόνους μάσκες. Φοβούνται τις πορδές! Κοινώς «έχουν κλάσει μαλλί»...

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home